facebook
Rejestracja on-line
Histologia 3D
Chirurgia jednego dnia
Komfortowe warunki
Aktualności
         

Z nadmiernej potliwości się nie wyrasta.

Z nadmiernej potliwości się nie wyrasta.

W przypadku nadpotliwości pierwotnej, czyli takiej,  która nie wynika z innej choroby (choroby tarczycy, cukrzyca, choroba Parkinsona), nauka stwierdza, że przyczyna ma charakter genetyczny. Tym samym mało prawdopodobne jest, że pacjent „wyrośnie” z choroby. Nasz najstarszy pacjent ma 65 lat i powiedział: „50 lat czekałem na tę operację”

Nadpotliwość pierwotna dzieli się na dwie główne grupy. Głównym miejscem występowania pierwszej są dłonie albo dłonie i stopy. Druga grupa to nadpotliwość w obrębie głównie pach – bez uwzględnienia dłoni i stóp. 

W pierwszym przypadku do wyboru zostają trzy główne drogi leczenia. Jonoforeza – dłonie zanurzane są w pojemnikach z wodą, przez którą przepuszczany jest delikatny prąd, który powoduje, że gruczoły potowe rozłączają swoją komunikację z nerwami współczulnymi. To zabieg bezbolesny, ale wymaga powtarzania kilka razy w tygodniu.

Druga metoda to terapia botoksowa. Tu efekt jest dłuższy (6–9 miesięcy), ale w miarę powtarzania zabiegu jego skuteczność może się zmniejszać. Dodatkowo jest dosyć bolesny, a jego skuteczność jest ograniczona tym, jak bardzo potliwość jest nasilona.

Trzecia metoda, najbardziej inwazyjna, ale najbardziej skuteczna, to sympatektomia piersiowa. To zabieg operacyjny wykonywany techniką minimalnie inwazyjną, techniką torakoskopii, czyli wziernikowania klatki piersiowej za pomocą specjalnej kamery i specjalnych mikronarzędzi, które pozwalają na to, że można zablokować fragment pnia współczulnego odpowiedzialny za pocenie się dłoni. Zabieg przeprowadza się w znieczuleniu ogólnym. W obrębie klatki piersiowej wytwarza się za pomocą dwutlenku węgla specjalną przestrzeń operacyjną, dzięki której można uwidocznić pień współ-czulny i przeciąć nerw albo założyć na niego tytanowe klipsy, co powoduje natychmiastowe ustąpienie dolegliwości. Drugi rodzaj zabiegu jest potencjalnie odwracalny, ale zaleca się, aby usunięcie klipsów nastąpiło do trzech miesięcy po zabiegu – czas powrotu do stanu sprzed zabiegu szacuje się na ok. dwa lata i nie ma gwarancji, że taki powrót nastąpi.

Dlaczego pacjenci chcieliby takie klipsy zdejmować? Jednym z efektów ubocznych (ale nie powikłaniem) jest zwiększenie się potliwości w obrębie brzucha i pleców, czyli nadpotliwość kompensacyjna. Dotyczy to wszystkich pacjentów, choć w różnym stopniu. Bardzo mało jest pacjentów, którzy takiej potliwości nie odczuwają, choćby latem albo po wysiłku fizycznym. Z drugiej strony mało jest osób, które mają ten problem cały czas – to byłoby wskazanie do usunięcia tych klipsów. Pacjenci z nadpotliwością pierwotną, którym mocno pocą się dłonie, przed zabiegiem mają niezwykle niski poziom potliwości tułowia. Nawet w saunie będą się pocili głównie dłońmi i stopami, a tułów będzie o wiele mniej spocony niż u osoby, która tej choroby nie ma. Po operacji sytuacja odwraca się w kierunku normy. Jeżeli pacjent przed zabiegiem miał bardzo małą potliwość tułowia, np. 2 mg na minutę, a teraz ma 20 mg na minutę, to odczuwa dużą różnicę, choć norma to 50 mg na minutę. Niezwykle ważna jest współpraca z pacjentem także po zabiegu. Zalecam regularne wizyty raz na rok, żeby móc ocenić nasilenie nadpotliwości kompensacyjnej, omówić wyniki leczenia i pozwolić pacjentowi zrozumieć to, że od teraz odczuwa większą potliwość tułowia (to prawda), ale z drugiej strony jest to norma. Nie jest możliwe funkcjonowanie zupełnie bez pocenia się, bo byłoby to niebezpieczne dla zdrowia.

W przypadku nadpotliwości pachowej o wiele trudniejsze jest wykonywanie jonoforezy, ale możliwe do wykonania jest ostrzyknięcie botoksem. Kolejna możliwość leczenia to kuretaż retrodermalny pach, czyli usunięcie gruczołów potowych pach metodą minimalnego nacięcia skóry w obrębie pachy i łyżeczkowania tylnej warstwy skóry właściwej. To zabieg wykonywany w warunkach ambulatoryjnych, w znieczuleniu miejscowym, trwający ok. godziny. Zmniejsza nasilenie potliwości, nie ma efektów ubocznych, nie prowadzi do zwiększonej potliwości kompensacyjnej. Jeżeli efekt nie jest wystarczający – może być powtarzany. W przypadku nadpotliwości pach kuretaż retrodermalny jest bardziej rekomendowany od sympatektomii piersiowej, bo w tym wypadku nadpotliwość kompensacyjna jest bardzo silna. 

dr hab. n. med Tomasz Stefaniak
Finansowanie leczenia
 
 
O nas
Oferta
Onkologia skóry
 
 
© CMS Sanitas 2012 - 2013